Αρθρίτιδα ποδοκνημικής

//Αρθρίτιδα ποδοκνημικής

Η αρθρίτιδα ποδοκνημικής είναι μια φλεγμονώδης νόσος, η οποία εντοπίζεται στον αρθρικό θύλακο, τον υμένα και τα μαλακά μόρια της ποδοκνημικής άρθρωσης (η άρθρωση μεταξύ κνήμης-περόνης-αστραγάλου). Ο χόνδρος της άρθρωσης φθείρεται και έτσι προκαλούνται τριβές μεταξύ των οστών. Τα οστά του σημείου σταδιακά παραμορφώνονται και δημιουργούνται οστεόφυτα. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι ο περιορισμός των κινήσεων του αστραγάλου και ο έντονος πόνος. Οφείλεται συνήθως σε κάποιο τραυματισμό, όπως κάταγμα του οστού ή διάστρεμμα και μπορεί να εμφανιστεί σε όλες τις ηλικίες. Παρόλα αυτά η αρθρίτιδα ποδοκνημικής είναι σπανιότερη της αντίστοιχης του γόνατος ή του ισχίου.

Αρθρίτιδα ποδοκνημικής: Ανατομία της περιοχής

Η ποδοκνημική είναι μια άρθρωση, η οποία ενώνει τη γάμπα (κνήμη) με τον άκρο πόδα. Αυτή η άρθρωση είναι που μας επιτρέπει τις κινήσεις κάμψης και έκτασης και αποτελεί σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της βάδισης. Την ποδοκνημική άρθρωση προστατεύει από τους κραδασμούς η άρθρωση του ταρσού, η οποία εντοπίζεται ακριβώς κάτω από αυτήν και επιτρέπει τις περιστροφικές κινήσεις του ποδιού. Αυτή η άρθρωση αποτελείται από άλλες πιο μικρές αρθρώσεις, οι οποίες συνδέουν τα οστά του άκρου ποδός. Ο χόνδρος που τα περιβάλλει επιτρέπει στα οστά να κινούνται ασφαλώς, χωρίς να δημιουργούνται τριβές μεταξύ τους. Τέλος, οι σύνδεσμοι και οι μύες συγκρατούν όλα τα οστά της περιοχής.

Αρθρίτιδα ποδοκνημικής: Είδη

Υπάρχουν αρκετά είδη αρθρίτιδας της ποδοκνημικής, με σημαντικότερα τα εξής:

  1. Οστεοαρθρίτιδα της ποδοκνημικής
  2. Αρθρίτιδα ποδοκνημικής εκ καταπονήσεως
  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα ποδοκνημικής
  1. Ουρική αρθρίτιδα ποδοκνημικής
  2. Η αρθρίτιδα ποδοκνημικής επί νόσου Reiter
  3. Η αρθρίτιδα ποδοκνημικής επί σχαλιδωτικής οστεοχονδρίτιδος του αστραγάλου
  • Ιογενής αρθρίτιδα ποδοκνημικής
  • Μικροβιακή αρθρίτιδα ποδοκνημικής
  1. Οξεία και χρόνια μετατραυματική αρθρίτιδα ποδοκνημικής, η οποία οφείλεται σε ρήξεις συνδέσμων

Αναλυτικότερα, θα μπορούσαμε να δούμε τα δύο συνηθέστερα είδη αρθρίτιδας ποδοκνημικής:

  1. Οστεοαρθρίτιδα ποδοκνημικής: Αυτό το είδος αρθρίτιδας είναι μια εκφυλιστική νόσος, κατά την οποία οι χόνδροι και τα οστά της άρθρωσης φθείρονται. Αρχικά εκφυλίζονται οι σύνδεσμοι και οι υπόλοιποι μαλακοί ιστοί και ακολουθούν ο αρθρικός χόνδρος, βλάβες στα οστά του αστραγάλου, της κνήμης και της περόνης. Αυτά έχουν ως αποτέλεσμα τον πόνο και τον περιορισμό των κινήσεων της άρθρωσης. Οφείλεται κυρίως σε παλαιότερα κατάγματα ή άλλους τραυματισμούς της περιοχής. Αναλόγως το στάδιο της νόσου συνιστάται και η κατάλληλη θεραπεία ξεκινώντας από απλά παυσίπονα μέχρι τη χειρουργική επέμβαση.
  2. Η αρθρίτιδα ποδοκνημικής εκ καταπονήσεως: Η συγκεκριμένη αρθρίτιδα ποδοκνημικής είναι η συχνότερη και προσβάλλει σε μεγαλύτερο ποσοστό τις γυναίκες. Οφείλεται στην πολύωρη ορθοστασία, τα ψηλά τακούνια, το βάδισμα σε ανώμαλο έδαφος και την παχυσαρκία. Παρουσιάζει οίδημα στην άρθρωση, πόνο, δυσκαμψία και θερμότητα. Παρόλα αυτά δεν χρειάζεται χειρουργική επέμβαση και μπορεί να αντιμετωπιστεί με ξεκούραση, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ελαστική περίδεση, χλιαρά ντους, αδυνάτισμα και φυσικοθεραπεία.

Τι συμπτώματα εμφανίζει η αρθρίτιδα ποδοκνημικής;

Η αρθρίτιδα οδοκνημικής παρουσιάζει τα εξής συμπτώματα:

  1. Πόνο κατά τη διαδικασία της βάδισης και σε καθημερινές δραστηριότητες
  2. Μείωση του εύρους κίνησης
  3. Δυσκαμψία, καθώς η κίνηση του πέλματος προς τα πάνω είναι αδύνατη
  4. Παραμόρφωση του αστραγάλου και το άκρο πόδι μπορεί να παρεκκλίνει εσωτερικά ή εξωτερικά.

Πώς διαγιγνώσκεται η αρθρίτιδα ποδοκνημικής;

Η αρθρίτιδα ποδοκνημικής μπορεί να διαγνωστεί από την κλινική εξέταση και από τις απλές ακτινογραφίες. Από την ακτινογραφία, ο ιατρός μπορεί να παρατηρήσει τη θέση των οστών του πρόσθιου τμήματος του κάτω άκρου και τη σχέση τους με τα οστά του οπισθίου τμήματος και να διαπιστώσει τυχόν παραμορφώσεις του αστραγάλου, όπως ραιβότητα ή βλαισότητα. Σε περιπτώσεις, όπου η απλή ακτινογραφία δεν είναι επαρκής μπορεί να γίνει αξονική τομογραφία, ενώ εάν το πρόβλημα οφείλεται σε στους συνδέσμους ή σε κάποιο διάστρεμμα, προτείνεται η μαγνητική τομογραφία.

Πώς θεραπεύεται η αρθρίτιδα ποδοκνημικής;

Η θεραπεία για την αρθρίτιδα ποδοκνημικής στοχεύει στην αντιμετώπιση του πόνου. Αρχικά, υπάρχει η συντηρητική θεραπεία, η οποία περιλαμβάνει παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη, αναλγητικά και χονδροπροστατευτικά φάρμακα, νάρθηκες, ελαστικούς επιδέσμους, ενέσεις υαλουρονικού και κορτιζόνης, φυσιοθεραπεία, περιορισμό δραστηριοτήτων και χρήση άνετων υποδημάτων, έτσι ώστε να συγκρατείται η άρθρωση. Όταν η συντηρητική αντιμετώπιση δεν επιφέρει θετικά αποτελέσματα και ο πόνος συνεχίζεται, τότε συνιστάται η χειρουργική επέμβαση. Αναλόγως το μέγεθος της βλάβης του χόνδρου ,υπάρχουν διαφορετικές χειρουργικές επεμβάσεις που μπορούν να πραγματοποιηθούν. Αυτές χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, σε αυτές που διατηρούν την άρθρωση και σε αυτές που την καταργούν. Οι επεμβάσεις που διατηρούν την άρθρωση είναι:

  1. Η αρθροσκόπηση- αφαίρεση οστεοφύτων: Συνιστάται σε αρχικά στάδια αρθρίτιδας, καθώς σε προχωρημένα στάδια δεν επιφέρει θετικά αποτελέσματα.
  2. Οστεοτομία κνήμης: Συνιστάται σε νέους ασθενείς, των οποίων η αρθρίτιδα ποδοκνημικής οφείλεται σε κάταγμα ή σε αστάθεια με σταδιακή παραμόρφωση σε ραιβότητα. Σε αυτήν την επέμβαση, κόβεται το οστό στο κάτω άκρο της κνήμης και συνθέτεται σε διαφορετική θέση, με αποτέλεσμα να αλλάζει ο άξονας φόρτισης του σκέλους και να μην περνάει από τον πάσχοντα χόνδρο της άρθρωσης. Η οστεοσύνθεση πραγματοποιείται με πλάκα και βίδες εσωτερικά ή με εξωτερική οστεοσύνθεση. Στόχος της αποτελεί η μείωση του πόνου και η επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται από το στάδιο της αρθρίτιδας. Μπορεί να συνδυαστεί με αρθοπλαστική.

Οι επεμβάσεις που καταργούν τη φυσική άρθρωση είναι:

  1. Αρθρόδεση ποδοκνημικής: Πραγματοποιείται σε αρθρίτιδες τελικού σταδίου και γίνεται αρθροσκοπικά. Εδώ καταργείται η κίνηση στην άρθρωση μεταξύ αστραγάλου και κνήμης, διατηρείται όμως η κίνηση στις παρακείμενες αρθρώσεις. Εφαρμόζεται γενική ή ραχιαία αναισθησία. Κατά την επέμβαση καθαρίζονται οι επιφάνειες της άρθρωσης από τον υπολειπόμενο αρθρικό χόνδρο και τα οστεόφυτα και γίνεται οστεοσύνθεση με βίδες ανάμεσα στον αστράγαλο και την κνήμη. Η αρθροσκοπική αρθρόδεση δεν επιβαρύνει πολύ τον ασθενή, καθώς οι τομές είναι μικρές, κάτι που μειώνει το ποσοστό επιπλοκών και επιταχύνει την επαναφορά στις δραστηριότητες με πολύ καλά λειτουργικά αποτελέσματα. Ακόμα, ο πόνος εξαφανίζεται και οι ασθενείς μπορούν να επανέλθουν στο τυπικό τους πρόγραμμα με τις καθημερινές δραστηριότητες χωρίς κανένα πρόβλημα.
  2. Αρθροπλαστική ποδοκνημικής: Στην αρθροπλαστική ποδοκνημικής, η φυσική άρθρωση αντικαθιστάται από τεχνητή, μεταλλική και πλαστική. Η επέμβαση πραγματοποιείται με γενική ή ραχιαία αναισθησία και σκοπός της είναι να διατηρήσει την κίνηση της άρθρωσης. Η τομή γίνεται στην πρόσθια επιφάνεια της άρθρωσης και από εκεί τοποθετούνται τα εμφυτεύματα. Στην κνήμη και τον αστράγαλο τοποθετείται μέταλλο και ανάμεσά τους κινούμενο πλαστικό (πολυαιθυλένιο). Ενδείκνυται σε ασθενείς με τελικού σταδίου αρθρίτιδα και σε άτομα που πάσχουν από αρθρίτιδα και σε άλλες αρθρώσεις του ποδιού. Αντενδείξεις για την επέμβαση αυτή αποτελούν το νεαρό της ηλικίας, η βαριά χειρονακτική εργασία, προβλήματα του δέρματος, παλιές ουλές από προηγούμενα χειρουργεία ή τραύματα. Ασθενείς όμως που μπορούν να υποβληθούν σε αυτή την επέμβαση, έχουν πολύ καλά λειτουργικά αποτελέσματα, ο πόνος εξαφανίζεται και η κίνηση της άρθρωσης είναι ίδια όπως ήταν πριν το χειρουργείο. Η βάδιση είναι φυσιολογική και η επιστροφή σε αθλητικές δραστηριότητες είναι ευφικτή, αλλά όχι σε αθλήματα που απαιτούν αλλαγές στην πορεία της κίνησης, όπως το τένις ή το ποδόσφαιρο.

Τι οδηγίες πρέπει να ακολουθήσουν οι ασθενείς μετά από μια επέμβαση για την αρθρίτιδα ποδοκνημικής;

Όπως μετά από κάθε χειρουργική επέμβαση, έτσι και εδώ οι ασθενείς πρέπει να ακολουθήσουν τις οδηγίες του ιατρού που θα τους δοθούν. Αυτές είναι οι ακόλουθες:

  1. Φαρμακευτική αγωγή: Χορηγούνται αναλγητικά φάρμακα για τον πόνο και αντιπηκτικά για την αποφυγή θρόμβων στις φλέβες του ποδιού
  2. Εφαρμογή μπότας από γύψο ή ρητίνη: η εφαρμογή της διαρκεί περίπου δύο με τρεις μήνες και η βάδιση θα πρέπει να γίνεται με στήριξη σε βακτηρίες .
2019-03-27T10:42:26+00:00